Historie.

Toen ik de tweede helft jaren negentig voor het eerst bridge ging leren, had ik niet het flauwste vermoeden van alle mogelijkheden die de bridgesport kent. Ik had vroeger geschaakt met een voor mijn doen redelijk succes. Van die denksport had ik ook een behoorlijke studie gemaakt. Openingen, middenspel en eindspel, ik kon er uren mee bezig zijn.

Achteraf denk ik nu wel eens: “Als ik de tijd die ik toen aan schaken besteedde, in bridge had geïnvesteerd, dan had ik daar nu mijn voordeel mee op kunnen doen”. Het is echter anders gegaan en daar heb ik nooit spijt van gehad.

In 1993 kwam er een dramatische ommekeer in mijn leven. Tijdens een vakantie in Thailand en Cambodja werd ik getroffen door een ernstige ziekte. Ergens in die Aziatische landen liep ik een bijna fatale bacteriële infectie op. (Pseudomonas Malleï) Bij terugkeer in Nederland raakte ik in coma, zweefde geruime tijd tussen leven en dood, maar na ruim twee jaar had ik de ziekte zo goed als overwonnen. Wel moest ik de bakens volledig verzetten, want ik ben nu aan een rolstoel gebonden. (evenwichtstoornis) 

Niettemin kan ik mij uitstekend redden. Het leven heeft voor mij ook nu nog veel te bieden, dus geen medelijden. Ik kan mij geheel zelfstandig redden en mijn vrij luxe auto brengt mij overal. Mijn rolstoel deponeer ik met één hand in m'n auto. Ik vlieg/reis nog graag. Afgelopen paar jaren (2009/2010) nog US, Alaska, Canada, Noorwegen, Hongkong en Bali bezocht.

Om mijn conditie op peil te houden plaag ik mijn hometrainer bijna dagelijks met zo'n 50 á 60 km per keer.

Wel heb ik moeten kiezen voor andere activiteiten dan voor mijn ziekte. Ik bewoog mij veel in de sport en daar moest ik nu een punt achter zetten. In schaken had ik geen zin meer, zo’n vier uur, of langer, achter een bord naar de stukken zitten te turen, dat zag ik niet meer zitten.  

Voor ik de bijna fatale bacteriële infectie opliep, was ik op veel gebieden actief. Ik verdiende mijn boterham als directeur van een zuivelbedrijf. Daarnaast gaf ik lezingen voor onder andere de Kamer van Koophandel en voor een Innovatiecentrum. Ook gaf ik gastcolleges, onder meer aan de Hogeschool Zeeland en aan de Zeevaartschool in Vlissingen. Het onderwerp was meestal: Kwaliteit en Organisatie.

In de sport was ik vooral actief in de zwemwereld. Als trainer werkte ik niet zonder succes, want uit mijn ,,school’’ kwamen verschillende Nederlandse kampioenen en recordhouders naar voren. Ik gaf trainingen aan nationale zwemploegen en trad op als coach. Ook schreef ik een computer - zwemtrainingsprogramma, dat heden ten dage nog steeds wordt gebruikt. Ik schreef ook een boek over zwemtraining.

Veel plezier beleefde ik ook aan een kostbare en zeer succesvolle kolonie postduiven (met een perfecte verzorger). Met die duiven werden wij driemaal kampioen van Zeeland en wij behaalden ook Internationaal verschillende vroege prijzen. Gemiddeld veroverden onze duiven dertig eerste prijzen per jaar. Ook maakten we voor eigen gebruik een kweekprogramma, dat voor ons vaststelde welke paren er gevormd moesten worden om jongen te kweken die aan onze eisen voldeden. We hanteerden daarbij de Wetten van Mendel. Samen met een vriend ontwikkelden wij een ingewikkeld computerprogramma voor het uitrekenen van de uitslagen. 

Na mijn ziekte verhuisden de duiven naar Japan. 

Bij wijze van vrijetijdsbesteding ontwikkelde ik ook kunstmarmer (met octrooi) dat niet van echt te onderscheiden is. Gebroeders Dominicus in Westkapelle (nu een groot bedrijf in zijn soort) en een bedrijf in IJsselstein (Utrecht) Visser's Handelsmaatschappij zijn gestart met dit product. Ook schilderde ik graag (abstract) en meestal met het mes i.p.v een kwast. Met de kwast maakte ik o.a. de volgende, allemaal met afmetingen van 80 x 100 cm. 

          Kortom: ik had een leven dat goed gevuld was met werk en vrijetijdsbesteding. Toen ik redelijk hersteld was van mijn ziekte, moest daar wel iets voor in de plaats komen. Dat ik gegrepen ben door het bridgen, mag blijken uit het feit dat ik mijn vrije tijd nu grotendeels besteed aan deze fascinerende denksport.  

Mijn eerste kennismaking met een bridgeclub was ook niet bepaald bemoedigend. Men vroeg mij of ik “Stayman en Jacoby” kende, maar daar had ik nog nooit van gehoord. Niettemin zette ik door. In een plaatselijk dagblad las ik dat er een bridgecursus werd gegeven en ik dacht: dit is een nieuwe uitdaging voor me. Al tijdens die cursus werd ik lid van een bridgevereniging en daar werd ik al snel geconfronteerd met allerlei conventies waarvan ik het bestaan niet vermoedde.  

Je begint zoals gewoonlijk in de onderste lijn (D- lijn), maar die werd al snel verlaten en ik kreeg m’n eerste meesterpunten. Ja, dat was wat, “meesterpunten”, geweldig en dan krijg je al gauw de eerste speldjes voor clubmeester en districtmeester, leuk. Toch zie ik nu na wat jaren de betrekkelijkheid van de meesterpunten in.  

Meesterpunten zijn zelden een juiste indicatie voor de huidige speelsterkte van een bridger. Want bij een positieve prestatie (promotie, een goed resultaat in een bridgedrive, noem maar op) krijg je er wel punten bij, maar bij een negatieve prestatie (degradatie of de honderdste plaats in een bridgedrive) raak je geen punten kwijt.  

Wie erg veel meesterpunten heeft is meestal erg lang lid van één, maar meestal van meer bridgeclubs en is meestal ook redelijk oud. Een middelmatige speler, die al dertig à veertig jaar in een NBB-club speelt, heeft altijd meer meesterpunten dan een toptalent van twintig jaar. Kortom, het systeem van meesterpunten zorgt voor scheve verhoudingen en sommige NBB- clubs geven het geld dat nodig is voor het bijhouden van de meesterpunten dan ook liever anders uit. (ervaringsgegevens)  

Het zal duidelijk zijn dat ik een voorstander ben van een Elorating, zoals bij schaken het geval is. Daar spelen niet alleen de goede resultaten een rol, maar zorgen slechte resultaten er voor dat punten worden verspeeld, zodat een objectiever beeld ontstaat van de huidige speelsterkte. Gelukkig is zo’n Elorating nu ook bij de bridgebond opgestart. En uiteraard brengt dat ook kosten met zich mee.

Ondertussen ontdekte ik al snel dat ik mijn bridge- vorderingen een positieve impuls kon geven door meer conventies te kennen. Ik moest ze ook nog kunnen onthouden en dat kon ik alléén door steeds weer te oefenen en te herhalen. Maar ook mijn partners moesten de meest voorkomende conventies kennen, want iedere bridger weet maar al te goed, dat conventies alléén maar nut hebben als beide partners ze goed beheersen.  

Door mijn voornemen conventies goed onder de knie te krijgen, legde ik in feite de basis voor mijn inmiddels uitgebreide website. Ik ging namelijk achter mijn computer het een en ander programmeren, zodat ik effectiever kon oefenen. Daarna kwam het idee in me op er mede voor mijn partners een website van te maken, met als resultaat hetgeen u nu op uw scherm ziet.  

Spellen die ik onder andere met Jack en Eb8 speel (liefst spellen, waarvan ik denk dat zij conventioneel wat kunnen toevoegen), komen op mijn site.

Denk niet dat u nu met een topspeler te doen hebt. Daar heb ik echt niet de ambitie voor, want ik ben een blijf een echte amateur, die bridge als een aangename invulling en als hobby beoefent. Maar ik heb wel de drang om het spel zo goed mogelijk te doorgronden. En daarbij ben ik van mening dat conventies niet alleen de resultaten van een speler kunnen verbeteren, maar dat conventies het spel ook avontuurlijker en creatiever kunnen maken.  

Ook ben ik gefascineerd door de mooie boeken speelkaarten die er in de loop van vele decennia zijn ontworpen en gedrukt. Mooie boeken hebben altijd mijn belangstelling. Mocht ook u nog een boek speelkaarten hebben die niet op mijn website voorkomen, dan houdt ik mij aanbevolen. Alléén wel klassiek, u ziet op mijn website vanzelf waar mijn belangstelling naar uit gaat. Zijn de kaarten niet zo mooi meer, dan tracht ik ze bij te werken, veelal met redelijk succes.  

Mijn leeftijd? Momenteel (maart 2005) 70 jaar jong.

/

Mijn conditie houd ik op peil door dagelijks mijn hometrainer te belasten. 

Afgelopen jaar op deze wijze 12971 km afgelegd met gemiddelde van 86,54 toeren per minuut en 100 Watt weerstand.

Bij goed weer heb ik sinds kort een driewieler voorhanden om buiten te fietsen.

Verder rij ik graag auto, waarin ik altijd mijn rolstoel kan vervoeren en een kruk om wat te mee te lopen.

Ook een goed bridgeweekend bevalt mij uitstekend.

Kortom niet klagen en positief denken en doen.

Bedankt voor het bezoeken van mijn site en vindt U mijn site leuk, laat het eens weten. Het stimuleert altijd er nog eens extra aan te werken.  

Joop Hietbrink. .